شام خداوند

خداوند ما عیسی مسیح، در شبی که او را تسلیم کردند، آیین مقدس بدن و خون خود که شام خداوند یا عشای‌ربانی، نامیده می‌شود را برقرار فرمود تا به وسیله کلیسایش و به‌عنوان یادآوری دائمی جانبازی و مرگ او، و به منزله تایید فواید این فداکاری برای ایمان‌داران واقعی، تا پایان جهان حفظ گردد. همچنین نشانه‌ای است از تغذیه و رشد روحانی ایمان‌داران به مسیح و تجدید عهد آنان در مورد اجرای وظایفی که نسبت به او دارند.

مصاحبت و مشارکت ایمان‌داران با مسیح و با یکدیگر به عنوان اعضاء بدن او، تا به آخر در تعهد ایمان‌داران است. در این آیین مقدس، مسیح به خدای پدر تقدیم نمی‌گردد و هیچ قربانی واقعی برای آمرزش گناهان زندگان یا مردگان انجام نمی‌شود، بلکه فقط یادآوری این حقیقت است که مسیح خود را بر روی صلیب یک‌بار و برای همیشه قربانی فرمود و همچنین از سپاس و تمجید ایمان‌داران نظر روحانی برای قربانی مسیح می‌باشد.

بنابراین، آیینِ به اصطلاح قربانی در کلیسای کاتولیک رومی، باعث توهین به یگانه قربانی مسیح است که کفاره منحصربه‌فردی برای گناهان برگزیدگان می‌باشد. در اجرای آیین مقدس شام خداوند، عیسی مسیح مقرر فرموده است که خادمین او کلامی را که او در موقع برگزاری این آیین مقدس بیان داشته است به جماعت اعلام دارند و دعا کنند و نان و شراب را برکت دهند و به این طریق، آنها را به‌جای مصرف عادی، برای استفاده مقدس جدا سازند.

خادمین مسیح باید نان را بردارند و پاره کنند و پیاله را بردارند و در عین حال که خودشان هم از آنها بهره‌مند می‌گردند، به جماعت بدهند ولی نه به کسانی که در آن زمان در میان جماعت نیستند. روش‌هایی که با مفهوم صحیح این آیین مقدس و فرمایشات مسیح در برقراری آن مخالفت اصولی دارند عبارتند از: شرکت در شام خداوند به طور اختصاصی و دریافت آن از خادم مسیحی یا شخص دیگری به‌طور خصوصی، خودداری از دادن پیاله به جماعت، پرستش نان و شراب به‌وسیله بلند کردن یا گرداندن آنها برای اینکه جماعت به آنها سجده کنند و نگه‌داری آنها به منظور استفاده در مراسم غلط دینی.

اعتقاد به اینکه به‌وسیله تقدیس کشیش یا طریق دیگری، ماهیت نان و شراب تغییر می‌کند و به بدن و خون مسیح تبدیل می‌شود نه فقط مخالف کتاب‌مقدس است، بلکه با عقل سلیم نیز تضاددارد. چنین تعلیمی ماهیت اصلی این آیین مقدس را تغییر می‌دهد و باعث ایجاد اعتقادات خرافاتی فراوان و بت‌پرستی فاحش بوده و می‌باشد. دریافت کنندگان شایسته که نان و شراب را دریافت می‌دارند، در همان‌ زمان به‌راستی از نظر روحانی، ولی نه از نظر بدنی، توسط مسیح مصلوب تغذیه می‌شوند و در تمام مزایای مرگ او سهیم می‌گردند.

در آن زمان بدن و خون مسیح از نظر جسمی در نان و شراب وجود ندارد، ولی از نظر روحانی به‌راستی بدن و خون مسیح مانند نان و شراب در آیین مقدس شام خداوند در ایمانِ ایمان‌دار حضور دارد. انجیل متی ۲۶:۲۶ «و چون ایشان غذا می‌خوردند، عیسی نان را گرفته، برکت داد و پاره کرده، به شاگردان داد و گفت، بگیرید و بخورید، این است بدن من». عبرانیان ۲۸:۹ «همچنین مسیح نیز چون یک‌بار قربانی شد تا گناهان بسیاری را رفع نماید، باره دیگر بدون گناه، برای کسانی که منتظر او می‌باشند، ظاهر خواهد شد به‌جهت نجات.

برگرفته از اعتقادنامه وست مینستر در خدمات مکاشفه

دکمه بازگشت به بالا